Show menu

Blauwe Golven

Vanaf maart 2023 maakt Anna Nijenhuis de voorstelling Blauwe Golven, geïnspireerd op de documentaire Tussen blauwe golven en groene corridor van Hans van Houwelingen. In de voorstelling stelt ze de vraag: Wie en wat bepaalt de waarde van kunst? De voorstelling gaat in mei 2023 in première in beeldend kunsthuis Omstand Arnhem. Daarna tourt hij langs verschillende musea door het land, waaronder museum Arnhem. Ter voorbereiding op deze voorstelling ging Anna van 21 november t/m 1 december in residentie.

Na afloop van de residentie

Waarom wilde je deze residentie doen, wat wilde je onderzoeken?

‘Ik ben vrij lang bezig geweest het plan op papier te krijgen en aanvragen te doen voor subsidie. Op papier begon het te leven, maar hoe zou dat eruit kunnen zien op de vloer? Daar is een residentie heel fijn voor. De kracht van een productiehuis, tijd in een studio, ondersteund worden door alle expertise die er aanwezig is, vrijheid om te zoeken; dat werkt wat mij betreft als een snelkookpan.’

Wat heb je tijdens je residentie gedaan?

‘Allereerst heb ik heel veel inspiratie gehaald uit de documentaire Tussen Blauwe Golven en Groene Corridor. Personen die ik interessant vond, inhoudelijke argumenten en visies die lijnrecht tegenover elkaar stonden, heb ik geprobeerd in kaart te brengen. Dit om de fictieve personages in mijn stuk bodem en richting te geven. Uit dat materiaal hebben Wessel Theun de Vries (schrijver) en ik gewerkt aan een aantal scènes. Scènes die meerdere personages een stem geven. Hier heb ik vervolgens met Linda Zijl (regie) aan gewerkt op de vloer, waarbij we de focus legden op spel en de toon van de personages. Daarnaast onderzocht ik met Frank Blommestijn (vormgeving) de mogelijkheden van eigen decor, dat we meenemen naar het museum. Een aantal belangrijke elementen waren het kunnen meenemen van het decor in trein of een kleine auto en dat het een kunstobject moest lijken. Ik haalde inspiratie uit het werk van Peter Struycken (kunstenaar van o.a. “De Blauwe Golven”). Frank bedacht dat het decor in gekozen samenstelling kunst moest lijken en los van elkaar functioneel moest kunnen zijn. Wat inhoudelijk aansluit op de vraag: Wie en wat bepaalt de waarde van kunst?’

Wat neem je mee van deze residentie?

‘Ik ben veel verder gekomen dan ik had gehoopt. De eerste aanzet voor de hele voorstelling is er. Het is een vormonderzoek geworden naar alle facetten van een voorstelling. Het wordt een humoristische maar ook bijna thrillerachtige voorstelling over bureaucratie, obsessie, omgaan met verlies en de kracht van kunst.’

Anna’s voorstelling Blauwe Golven gaat in mei in première in beeldend kunsthuis Omstand Arnhem.

Foto’s: Lize Kraan

Voorafgaand

Anna Nijenhuis: ‘Deze residentie ga ik gebruiken voor een vormonderzoek. Zowel in speelstijl als de vormgeving. De hoofdlijn in het stuk is fictief en zal gedragen worden door het verhaal van twee zussen die een familiaire strijd voeren. Daarnaast zullen we ook de personen die betrokken waren bij de besluitvorming een gezicht geven. Om zo de verschillende belangen zichtbaar te maken en het pijnlijke proces tussen politiek en samenleving te gebruiken als bron voor de persoonlijke strijd van de twee zussen in het stuk. Onze hoop is dat zo’n grote kunstvraag tastbaarder wordt, via de persoonlijke en menselijke worsteling van de personages uit het stuk. Een museum is voor een groot gedeelte al het decor, maar het lijkt me heel mooi in samenwerking met de vormgever een eigen kunstobject of vormelijk element te maken dat esthetisch veel impact heeft. Wat zou dat kunnen zijn? Tijdens de residentie zal ik samen met mijn team door de documentaire heen spitten, correspondentie tussen partijen en krantenartikelen doorlezen en op de blauwe golven staan. Dit ter inspiratie voor het schrijven van een scene en die scene vorm te geven op de vloer.‘

Aan het einde van residentie zal Anna tijdens het gratis en openbaar Uurtje Oost haar persoonlijke drijfveer, het spannende verhaal achter de strijd van het behoud, haar ideeën voor de voorstelling en het residentieproces delen. Daarnaast zal zij een scène laten zien die wellicht de aanzet zou kunnen zijn voor de stijl van de voorstelling. 

Anna Nijenhuis:

‘De onderwerpen die ik kies, vinden hun bron in mijn persoonlijke leven. Uiteindelijk zoek ik naar een vorm waarbij het niet meer enkel over mij gaat. Vanuit een persoonlijke vraag, die in de realiteit ontstaat, mag de fictie/de theatrale vertelling het overnemen. Ik zoek, zowel als maker als acteur, vaak de grenzen op tussen het echte en hyper-oprechte, tot het punt dat je gaat twijfelen of het nog gespeeld is, om vervolgens over te gaan tot totale absurditeit, fantasie en abstractie. Dit onderzoek wil ik voor deze voorstelling doorzetten: ik wil zoeken naar spannende vormen die de waarachtigheid van het verhaal kracht bij zetten. De locatie, het museum, speelt hier een erg belangrijke rol in. Dat je binnenloopt in een expositieruimte, daar een bepaalde verwachting bij hebt, en dat je volledig ontregeld raakt. 

De vraag die bij mij als maker steeds terug komt is: Hoe kan ik op een poëtische manier een ervaring creëren voor het publiek, waarbij de toeschouwers het gevoel krijgen per toeval deelgenoot te zijn geworden van een echt absurd, sensationeel, dramatisch of liefdevol moment? Hoe kan ik het publiek zoveel mogelijk doen laten vergeten dat ze een kaartje hebben gekocht?’

Meer over Anna weten? Lees hier haar biografie.