XILLAN

XILLAN

XILLAN is verhalenverteller en beweegt zich door verschillende disciplines. Op die manier viert hij zijn identiteit als shapeshifter. Als zoon van meerdere werelden speelt de voortdurende transformatie van identiteit namelijk een belangrijke rol in zijn werk. In 2025 en 2026 onderzoekt hij middels een debuutdrieluik hoe hij als maker zijn unieke gelaagdheid artistiek kan uitdrukken. Het drieluik bestaat uit de roman MENSEN ALS ZONNEN EN MENSEN ALS MANEN, het album SON en de theatervoorstelling A COMING OF (R)AGE RITUAL, die hij bij Theater a/d Rijn maakt.

A COMING OF (R)AGE RITUAL

Een voorstelling waarin een zwarte god, zijn zoon en een schrijver zoeken naar het licht.

Het verhaal van Suriname is niet compleet zonder de Surinaamse queer legacy. In A COMING OF (R)AGE RITUAL duikt verhalenverteller XILLAN in dit nalatenschap en de zoektocht naar zijn dromen over een nieuwe toekomst. Op wiens schouders kan hij staan? 

Geïnspireerd door schrijver Edgar Cairo – die zichzelf de tweede zwarte zoon van God noemde – neemt XILLAN je mee in een intiem ritueel. Samen met Edgar en God vormt hij een drie-eenheid waar zich een strijd ontvouwt tussen drie stemmen: de luide en geniale stem van Edgar, XILLANs eigen twijfelende ik, en een dreigende God die alles wat zij zijn probeert te onderdrukken. Wie heeft het laatste woord? Is dit de voortzetting van een vergeten queer legacy – of een poging om een held in leven te houden en jezelf te troosten? 

A COMING OF (R)AGE RITUAL is een innerlijk gevecht tussen heden en verleden, strijdlustigheid en twijfel, legacy én dromen over nieuwe werelden. Een ode aan vergeten helden en een bevrijdingsdaad voor wie nog altijd op zoek is naar zijn plek.

RECENSIE THEATERKRANT

‘XILLAN bouwt in zijn filosofische debuutvoorstelling aan een zelfgekozen identiteit.’

‘Het is een genuanceerde, gelaagde en poëtische voorstelling geworden waar vragen meer vragen oproepen. […] De zoektocht naar antwoorden is tastbaar door de afwisseling van het zingen en spelen van prachtige, melancholische muzikale nummers, Cairo’s teksten en XILLANs overpeinzingen waarbij hij vaak het publiek betrekt. De maker creëert een cadans tussen de helderheid over zijn positionering en ambities en zijn twijfels en onzekerheden.’

‘…naast dat de voorstelling reflecteert op het verleden dat het heden heeft gevormd, nodigt XILLAN ook uit om te dromen over de toekomst.’

Lees hier de hele recensie van Theaterkrant, geschreven door Zahira Mous.